• about this site
  • links
  • antonykok.nl
  • fleursdumal.nl
  •        HOME  


    New

    1. DADA & DE STIJL in Tilburg: voorpublicatie biografie Antony Kok
    2. Biografie experimenteel dichter Antony Kok
    3. Boek van Jef van Kempen over de dichter Henri Dolmans geeft een bijzonder tijdsbeeld
    4. Literair Periodiek Ballustrada met nieuw werk van Noord-Brabantse dichters
    5. J.-K. Huysmans à Tilburg by Jef van Kempen translated by Jan Landuydt
    6. Esther Porcelijn & Jef van Kempen lezen gedichten uit ‘Laatste Bedrijf’
    7. 2e druk van de bundel Laatste Bedrijf van Jef van Kempen
    8. Een foto-impressie van de presentatie van LAATSTE BEDRIJF
    9. Ton van Reen: Jef van Kempen houdt van gedichten
    10. Onderscheiding Jef van Kempen voor verdiensten literatuur en cultuur
    11. Nieuwe bundel van Jef van Kempen: LAATSTE BEDRIJF
    12. Jef van Kempen krijgt zilveren legpenning
    13. Jef van Kempen: Laatste bedrijf. Een keuze uit de gedichten 1962-2012
    14. NEW on digital magazine fleursdumal.nl (magazine for art & literature)
    15. J.A. Woolf: Making memories (#31)
    16. J.A. Woolf: Making memories (#30)
    17. J.A. Woolf: Making memories (#29)
    18. J.A. Woolf: Making memories (#28)
    19. J.A. Woolf: Making memories (#27)
    20. J.A. Woolf: Making memories (#26)

    Categories

    1. B I O G R A P H Y
    2. B O O K S
    3. G A L L E R Y
    4. N E W S
    5. P O E T R Y
    6. P R O S E

     

    1. Subscribe to new material: RSS

    DADA & DE STIJL in Tilburg: voorpublicatie biografie Antony Kok

    Op woensdag 5 april verschijnt het eerste nummer van 2017 van ‘Tilburg. Tijdschrift voor geschiedenis, monumenten en cultuur’ met daarin uitgebreid aandacht voor Antony Kok, Theo van Doesburg, Piet Mondriaan en De Stijl.

    Jef van Kempen en Hanneke van Kempen schrijven een ‘Geschiedenis van een biografie’ over hun op handen zijnde biografie van Antony Kok. Zij doen verslag van 35 jaar onderzoek naar het leven van Antony Kok, de dichter en spoorwegbeamte uit Tilburg die aan het begin van de Eerste Wereldoorlog vriendschap sloot met de Amsterdamse schrijver en schilder Theo van Doesburg. De omvangrijke briefwisseling tussen Van Doesburg en Kok is een van de belangrijkste bronnen met betrekking tot de geschiedenis van de beweging rond het tijdschrift De Stijl, dat een grote invloed had op de Nederlandse en internationale kunst.

    Petra Robben gaat in haar artikel ‘Mijmering over een Mondriaan in Tilburg’ in op de Internationale Tentoonstelling van Nijverheid, Handel en Kunst in 1913.

    Niko de Wit vertelt over ‘Den Does’, een uitkijktoren voor Tilburg en een hommage aan Theo van Doesburg.

    Losse nummers van Tijdschrift Tilburg zijn verkrijgbaar in de Tilburgse boekhandels Gianotten-Mutsaers en Livius de Zevensprong en bij boekhandel Buitelaar in Goirle.

    ‘Tilburg. Tijdschrift voor geschiedenis, monumenten en cultuur’ verschijnt drie keer per jaar en kost 5,50 euro.

    DE STIJL in Tilburg: voorpublicatie biografie Antony Kok

    # Zie ook website tijdschrift Tilburg:  http://historietilburg.nl/tijdschrift-tilburg/

       

    Filed under: G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,B I O G R A P H Y,B O O K S,P O E T R Y,Kempen, Jef van,N E W S


    Boek van Jef van Kempen over de dichter Henri Dolmans geeft een bijzonder tijdsbeeld

    Op 31 augustus 2014, ter gelegenheid van de 17de editie van Boeken Rond Het Paleis in Tilburg, verschijnt voor het eerst een bundel over de dichter Henri Dolmans (1840-1899)

    In dit boek beschrijft auteur en dichter Jef van Kempen het leven en werk van deze Tilburgse dichter, een markante ‘minor poet’ die de negentiende eeuw kleur gaf met zijn vele honderden funeraire gedichten. Henri Dolmans luisterde met de voordracht van zijn op maat geschreven dichtwerk menig begrafenis op, en schreef letterlijk tot aan zijn eigen sterfbed over het onderwerp de dood. Hij werd namelijk op zijn sterfbed gevonden met zijn laatst geschreven gedicht nog in de hand. Het bleek zijn eigen grafgedicht te zijn. Naast een beknopte biografie van Dolmans heeft Jef van Kempen een selectie gemaakt van de vele gedichten die Henri Dolmans heeft nagelaten, zowel van zijn post mortemgedichten als van  zijn religieuze en herdenkingsgedichten.

    Het Boek met de titel: ‘Henri Dolmans, dichter van jubel en van smart’ is een uitgave van Stichting Cools, die werd verzorgd door uitgeverij Art Brut en is verkrijgbaar via de boekhandel.

    Jef van Kempen,
    Henri Dolmans, dichter van jubel en van smart
    Uitgeverij Art Brut 2014
    ISBN: 978-90-76326-07-8
    (64 p. – geïllustreerd – prijs 10,00 euro)

    Filed under: B I O G R A P H Y,B O O K S,P O E T R Y,Kempen, Jef van,N E W S,P O E T R Y


    Literair Periodiek Ballustrada met nieuw werk van Noord-Brabantse dichters

    Ballustrada met nieuw werk van Noord-Brabantse dichters: Rubriek Laaglandse Poëzie samengesteld door Bert Bevers

    Nadat Bert Bevers (1954) voor de serie Laaglandse Poëzie in het Zeeuwse literaire tijdschrift Ballustrada eerder dichters uit de provincies Antwerpen en West-Vlaanderen bloemleesde, stelt hij daarvoor nu een portfolio samen met kersvers werk van Noord-Brabantse dichters: Martijn Benders, Eddie Besselsen, Martin Beversluis, Pieter Bon, Frans August Brocatus, Wim Daniëls, Olaf Douwes Dekker, Ewoud Willem van Doorn, Maarten van den Elzen, Albert Hagenaars, Marijke Hanegraaf, Kees Hermis, Martien J.G. de Jong, Jef van Kempen, Astrid Lampe, Yvonne Né, Martijn Neggers, Esther Porcelijn, Nick J. Swarth en Carina van der Walt.

    Ballustrada is een literair tijdschrift voor het Nederlandse taalgebied, ontstaan en volwassen geworden in Zeeland. Twee keer per jaar verschijnt er een uitgave van minstens 100 pagina’s. Ballustrada wil een podium bieden aan jonge schrijvers, aan minder bekende auteurs met verrassende kwaliteiten en aan een kring van bekende auteurs die zich verbonden weet met Ballustrada.

    Ballustrada, Literair Periodiek, jaargang 28, nr. 1/2 2014 – Uitgeverij Liverse, 104 pagina’s, los nummer, 12,50 euro, abonnement (4 nummers) 19,- euro.

    Filed under: P O E T R Y,Kempen, Jef van,N E W S


    J.-K. Huysmans à Tilburg by Jef van Kempen translated by Jan Landuydt

    J.-K. Huysmans à Tilburg
    Jef Van Kempen
    Translated from the Dutch into French
    and anotated by Jan Landuydt
    [Mechelen / Paris] 2013

     
    A translation into French of a biographical study of Huysmans by Jef Van Kempen. It was first published in the review, Tilburg. Tijdschrift voor geschiedenis, monumenten en cultuur, in 1988.

    The study traces some of Huysmans’ Tilburg ancestors before giving an account of his relationship with his uncle, Constantijn. It details how Huysmans’ controversial work as a writer was viewed by his relatives and how it eventually led to his being effectively cut out of his uncle’s will.

     

    JEF VAN KEMPEN
    J.-K. Huysmans à Tilburg1
    Traduit du néerlandais et annoté par Jan Landuydt

    « A propos, ton nom en hollandais est Joris-Karel Huijsmans. Tu as écrit de l’allemand2 ». C’est par cette remarque que Constantijn Huijsmans conclut sa lettre3 du 26 décembre 1874 à son neveu4 français Charles-Marie-Georges Huysmans, fils de son frère Victor, décédé. La raison de la lettre est le début littéraire de son neveu, le recueil de poèmes en prose Le Drageoir à épices, qui vient de paraître en octobre de la même année. La remarque de Constantijn Huijsmans concerne le nom de plume par lequel son neveu, pour mettre en évidence ses origines hollandaises, a par méprise signé son premier livre : Jorris-Karl Huÿsmans. L’auteur corrige ultérieurement son premier prénom (« Jorris » n’existe dans aucune langue), mais non le deuxième. Sous le nom de Joris-Karl Huysmans5, il va jouer un rôle important dans la littérature française de la fin du dix-neuvième siècle et du début du vingtième. . . . . . . . . . . .

    # read more on website www.huysmans.org

    Filed under: B I O G R A P H Y,B O O K S,P O E T R Y,Kempen, Jef van,P R O S E


    Esther Porcelijn & Jef van Kempen lezen gedichten uit ‘Laatste Bedrijf’

    Boekpresentatie Jef van Kempen

    Op 16 december 2012 vond bij boekhandel Livius in Tilburg de presentatie plaats van de nieuwe dichtbundel van Jef van Kempen. Stadsdichter Esther Porcelijn en Jef van Kempen zelf droegen gedichten voor uit de bundel, die getiteld is: ‘Laatste Bedrijf. Een keuze uit de gedichten 1962-2012’. Verder reikte burgemeester Peter Noordanus aan Jef van Kempen een onderscheiding uit (de grote zilveren legpenning van de gemeente Tilburg) voor zijn verdiensten op het gebied van literatuur en cultuur. Collega-schrijver Ton van Reen hield een boeiende lezing over Jef van Kempen en zijn poëzie.

    museum of lost concepts

    Filed under: G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,- Final act: a book of poetry,G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,- Works,G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,B O O K S,P O E T R Y,Kempen, Jef van


    2e druk van de bundel Laatste Bedrijf van Jef van Kempen

    2e druk van de bundel Laatste Bedrijf van Jef van Kempen verschijnt binnenkort

    Jef van Kempen
    Laatste Bedrijf.
    Een keuze uit de gedichten 1962-2012

    Uitgeverij Art Brut
    ISBN: 978-90-76326-06-1
    68 pag.
    12,50 euro
    Vormgeving Michiel Leenaars
    Gedichten en illustraties van Jef van Kempen

    Op zondag 16 december 2012 vond in Boekhandel Livius in Tilburg de presentatie plaats van de nieuwe bundel van Jef van Kempen: Laatste bedrijf. Een keuze uit de gedichten 1962-2012. Op die bijeenkomst ontving Jef van Kempen uit handen van burgemeester Peter Noordanus de grote zilveren legpenning van de gemeente Tilburg voor zijn verdiensten op het gebied van literatuur en cultuur.
    Verder las Ton van Reen zijn verhaal: ‘Jef van Kempen houdt van gedichten’ voor en droeg stadsdichter Esther Porcelijn enkele gedichten en prozateksten van Jef van Kempen voor.
    De 2e druk van deze bundel is in bewerking bij de drukker.

    MEER INFORMATIE:   magazine@fleursdumal.nl

    DE PERS OVER LAATSTE BEDRIJF: 

    "Jef van Kempen is bekender als schrijver van verhalen (…) dan als dichter. Ten onrechte. In zijn rijke en fraai geïllustreerde bundel toont hij zijn veelzijdigheid en belezenheid. Grimmige poëzie, waarin de somberheid en woede alleen in toom worden gehouden door ironie."

    (Brabants Dagblad, Miekse van Eck, 3 januari 2013)
     

    museum of lost concepts

    Filed under: G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,- Final act: a book of poetry,G A L L E R Y,ART PROJECTS - J.A. WOOLF,G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,G A L L E R Y,ART PROJECTS - MONICA RICHTER,B O O K S,P O E T R Y,Kempen, Jef van,P O E T R Y,Origo, Julia,P O E T R Y,Richter, Monica,P O E T R Y,Woolf, J.A.


    Een foto-impressie van de presentatie van LAATSTE BEDRIJF

    Op zondag 16 december 2012 vond in Boekhandel Livius in Tilburg de presentatie plaats van de nieuwe bundel van Jef van Kempen: Laatste bedrijf. Een keuze uit de gedichten 1962-2012. Op die bijeenkomst ontving Jef van Kempen uit handen van burgemeester Peter Noordanus de grote zilveren legpenning van de gemeente Tilburg voor zijn verdiensten op het gebied van literatuur en cultuur.
    Verder las Ton van Reen zijn verhaal: ‘Jef van Kempen houdt van gedichten’.
    Stadsdichter Esther Porcelijn droeg enkele gedichten en prozateksten van Jef van Kempen voor.

    Jef van Kempen:  Laatste Bedrijf.  Een keuze uit de gedichten 1962-2012
    Uitgeverij Art Brut –  ISBN: 978-90-76326-06-1  / 68 pag. – 12,50 euro –  geïllustreerd, 24×15 cm / Gedichten en illustraties van Jef van Kempen / Vormgeving Michiel Leenaars / In de bundel zijn tevens een aantal bijdragen opgenomen van Julia Origo, Monica Richter en J.A. Woolf.

    photos: hans hermans
    m u s e u m   o f   l o s t   c o n c e p t s

    Filed under: G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,- Works,G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,B O O K S,P O E T R Y,Kempen, Jef van,N E W S


    Ton van Reen: Jef van Kempen houdt van gedichten

     

    Ton van Reen
    Jef van Kempen houdt van gedichten

     

    Jef van Kempen houdt van gedichten.

    Hoe is dat zo gekomen?

    Lang geleden las Jef het gedicht DE MUS van Jan Hanlo. Hij las en beluisterde het goed.
    Hij hoorde dit:

    DE MUS

    Tjielp tjielp
    tjielp tjielp tjielp
    tjielp tjielp tjielp
    tjielp tjielp
    tjielp tjielp tjielp tjielp tjielp
    tjielp tjielp tjielp

    tjielp
    etcetera.

    Let op: het woord ETCETERA hoort bij het gedicht.
    Dit etcetera betekent: eindeloos.  Het gedicht DE MUS is dus een eeuwigdurend gedicht, dat overgaat van mus op mus.

    Toen Jef het gedicht driemaal had gehoord, besloot hij vooral een vervolg te geven aan het laatste woord van het gedicht: etcetera.
    Hij schafte vogeltjes aan om ten eeuwigen dage het gedicht van Jan rond te horen zingen.
    Dat is nou eens een lesje leren uit de literatuur.
    Etcetera, met een mensenleven lang durend vervolg op het getjielp.

    Toevallig ben ik erachter gekomen waarom Jan Hanlo dit gedicht schreef.
    In de donkere jaren van de wederopbouw na de oorlog gaf Jan les in de Engelse taal aan het instituut Schoevers voor aankomende secretaresses. En als het zo uitkwam gaf hij ook les in boekhouden.

    Nu denken veel  mensen dat zo’n bestaan voor een dichter vreemd is, maar het karakter van Jan Hanlo een beetje kennend, ik heb hem vaak meegemaakt, begrijp ik heel goed dat hij als dichter het dichtst bij zichzelf was als hij zijn kop vrij had in gebondenheid. De baan als leraar Engels en boekhouden beviel hem, omdat het zo absurd was. Tegen mijn achterneef Peter van Reen, illustrator en tekenaar bij de krant Het Volk, met wie hij bevriend was,  zei hij dat alleen structuur het leven zinvol maakte.

    Ten tijde van zijn gevangenschap in de klas en de leerlingen debet en credit leerde, moet hij ook naar buiten hebben verlangd. Vaak moet hij mussen aan het schoolraam hebben horen tjielpen en dat moet een zeker verlangen  naar vrijheid hebben opgeroepen.
    Terwijl hij de leerlingen sommen liet maken,  luisterde hij naar de mus en, altijd op zoek naar structuur, zocht hij naar de structuur van het getjielp van het levenslied van de mus op de vensterbank van het klaslokaal.

    Hij noteerde de klanken en hoorde zeven varianten, die eindeloos herhaald werden. Dat bracht hem ertoe het woord etcetera toe te voegen aan het klankgedicht over de mus.
    Hij was blij, want hij had de structuur betrapt in het gezang van de mus.
    Het bleek hem dat de mus niet zomaar wat zong, maar zichzelf oneindig bleef herhalen. Die eeuwige herhaling vatte hij samen in het woord etcetera.

    Nu denken velen dat Jan Hanlo een liefhebber van vogels was. Dat was niet zo.
    Als hij tijdens zijn lessen aan het Schoeversinstituut, naar buiten kijkend   een kraai op een grasveld zou hebben gezien, had hij mogelijk het volgende gedicht geschreven:

    Ka ka ka, kaka, krrr krrr , ka
    krrr ka, ka krrr,
    ka ka ka ka, krrrr , ka ka
    krrr krrr krrr, ka
    kaka, kaka, krrr, kaka, ka
    kakaka, krrr ka, kakakaka, ka

    ka
    etcetera

    Jef, die in de loop der jaren heeft geleerd om met vogels te praten zou dit gedicht als volgt hebben vertaald:

    Wat doet die hond op ons grasveld
    hij jaagt ons weg, die hond hoort hier niet
    wat doet die hond, jaag hem weg
    jaag hem de bomen in
    die hond hoort hier niet, het gras is van ons
    jaag hem de bomen in
    wat doet die hond op ons gras
    jaag hem weg
    jaag hem de bomen in.
    wat doet die hond op ons grasveld

    wat?
    etcetera

    Zo is dus niet de kraai maar de mus heel toevallig in de Nederlandse literatuur terechtgekomen, maar had voor hetzelfde geld een kraai het onderwerp van een beroemd gedicht kunnen worden. Het had niet uitgemaakt. Het gedicht blijkt vooral bekend te zijn gebleven door het woord etcetera. Het ging Jan Hanlo in deze alleen om het woord etcetera.  Heel tevreden schreef hij dat op, omdat hij de structuur  van het vogelliedje had gevonden en hij begreep dat het gedicht eindeloos zou blijken te zijn.

    Waarom was Hanlo zo uit op structuur? Waarom dwong hij zichzelf om alles wat hij deed gestructureerd aan te pakken? Tijdens mijn bezoeken aan Hanlo in het poorthuisje in Valkenburg, waar hij woonde in een eenkamervertrek, heb ik dat ontdekt. Hij legde zichzelf structuur op omdat hij geheel ongestructureerd was. En elke keer was hij blij om te ontdekken hoe anderen, in dit geval een mus, structuur aanbrachten in hun leven. Dat was ook de reden waarom hij in een piepklein huisje woonde. Een huis met meerdere vertrekken kon hij niet aan. Hij moest altijd alles onder handbereik hebben. Dat er zich spullen in andere vertrekken zouden bevinden, spullen die hij niet kon zien, was te veel van hem gevraagd.
    Door zijn altijddurende jacht naar structuur beperkte hij zijn omgeving tot een steeds kleinere woonomgeving. In dat eenkamerwoninkje moest alles aanwezig zijn. Ook zijn motor.

    Een andere reden om structuur aan te brengen was zijn armoe. Hij was zo arm als een rat. Wel beroemd in kleine kring, maar al heel lang zonder werk en af en toe vijf gulden vangend voor een gedicht in een literair tijdschrift. Het Fonds voor de Letteren bestond nog niet. Armoe dwong hem om heel gestructureerd met zijn geld om te gaan.

    Waarom deze inleiding  over Jan Hanlo als ik praat over het werk van Jef van Kempen?

    Er moeten enkele dingen worden rechtgezet.
    Jefs lievelingsgedicht is het gedicht De Mus van Jan Hanlo. Maar  Jef heeft altijd gedacht dat Jan het gedicht heeft geschreven uit liefde voor de mus.
    Niets is minder waar.  Zaten er mussen op de vensterbank van zijn woninkje, dan joeg hij ze weg met een nijdig getik tegen het raam.
    Het was Jan enkel en alleen te doen om het woord ETCETERA.
    Herhaling van altijd hetzelfde: dat was structuur, dat was de structuur die hij voor zichzelf zocht.

    Jef hoorde bij het lezen van het gedicht DE MUS inderdaad  een tjielpende mus.  En dacht dat Hanlo door dat ETCETERA het getjielp van de mus oneindig had willen horen. Waardoor het Jefs lievelingsgedicht werd omdat hij zelf ook oneindig naar het zingen van vogeltjes wilde luisteren. Om het gedicht van Jan Hanlo eindeloos te kunnen horen, schafte hij vogeltjes aan en zette zijn kleine tuin vol met vogelkooien om eindeloos het gedicht DE MUS te kunnen horen.
    Vinken, sijsjes, paradijsvogeltjes, ik heb geen idee hoe die vogeltjes allemaal heten,  maar vanaf de ontdekking van het gedicht DE MUS werd en wordt er in de kleine tuin van Jef dag en nacht, ETCETERA, gezongen.

    Dames en heren, de inspiratie van een dichter kan uit onverwachte bronnen komen.

     

    Jef ging verder dan Jan Hanlo. Niet alleen de vogeltjes en hun gezang boeien Jef, hij luistert naar de taal die zijn vogeltjes zingen. Naar de tekst van het vogellied. Vaak zit hij uren voor het hok, met een blocnote op schoot, te luisteren en streepjes te zetten. De dichter Jef van Kempen is de notulist van vogelcomposities.

    Jef heeft ontdekt dat de taal van de vogels ingewikkeld is, maar ook dat er een bepaalde ordening in zit die lijkt op poëzie.
    Dat eenmaal ontdekt hebbende blijkt dat, nu zijn verzamelde gedichten verschijnen, de meeste van zijn gedichten zijn ontstaan uit de aanzetten die hij heeft gemaakt in zijn blocnote met aantekeningen van het vogelgefluit in zijn tuin.

    Om die vogeltjesteksten voor mensen zichtbaar  en hoorbaar te maken, heeft Jef er mensenwoorden bij gevonden, zoals bij het gedicht van de kraaien die de hond op hun grasveld de boom in willen jagen Jef weet de vogeltjesteksten te vertalen naar het menselijk oor.
    In aanzet zijn dus al zijn gedichten een vertaling van vogeltjesgefluit.

    Zo blijkt dat Jef een dichter is geworden door het eindeloze woord  ETCETERA van Jan Hanlo, die met dat woord een gedicht met eeuwigheidswaarde schiep.

    Blij door het vertalen van de vogelliedjes in gedichten, ging Jef op zoek naar vergelijkingsmateriaal. Hij ontdekte de ene na de andere dichter die, elk op een eigen manier, de taal van vogels, olifanten, zebra’s en andere spraakmakende dieren opving en bewerkte voor het menselijk oor.

    Er ontstond een grote collectie poëzie in huize Van Kempen, tot de kasten ervan uitpuilden. Jef besloot de gedichten die hij in zo’n prachtige vertalingen uit de meest uiteenlopende talen vond, uit te venten naar anderen.
    Kortom, hij wilde anderen deelgenoot maken van het ETCETERA van Jan Hanlo.

    Zo ontstond zijn weblog KEMPIS.nl.
    In alle talen van de wereld  vind je op zijn weblog gedichten van poëten, die net als Hanlo op zoek zijn naar iets wat aanvankelijk niet te begrijpen is, maar door de vertaling of de hertaling van de dichter begrijpelijk wordt.
    Hanlo, die van kind af aan verdwaald was in het bestaan, was op zoek naar structuur in zijn leven. Pierre Kemp, altijd in het zwart gekleed, was juist op zoek naar kleur ter compensatie van zijn zwart gemoed. Vinkenoog  was op zoek naar de structuur van het telefoonboek, omdat hij met alle mensen in de wereld in gesprek wilde blijven. Rilke was altijd op zoek naar de geluiden van de liefde.
    Elke dichter blijkt op zoek te zijn naar iets dat aanvankelijk voor hem geheimzinnig is en dat hij wil bewoorden, waardoor hij er vertrouwd mee raakt.
    Zo is Jef de verklanker geworden van de vogeltjestaal, maar ook van de taal van zijn omgeving. En dat is, in de ruimste zin, de stad Tilburg.

    Ik  besluit met een gedicht uit de bundel van Jef dat hij ook zelf heeft terugvertaald naar de taal van de vogels:

    LANDSCHAP

    Duizend kraaien
    in de oude berk
    tekenen
    de grijze lucht

    Deze leegte
    had ik
    niet vermoed

    En nu het gedicht zoals het door Jef aan de vogels wordt verteld:

    Bliep bliep tjiep, rrrrr
    tjielp tjielp piep
    piep piep piep piep
    tjielp piep piep
    rrrrr rrrrr piep tjielp piep
    pieppiep rrrrrrr
    hiep hiep tjielp piep
    pieppiep piep rrrrrrrr

    piep
    etcetera

    Zo vertelt Jef in de in hem opkomende gedichten aan de Tilburgse vogeltjes. De vogeltjes die in zijn tuintje zitten, de vogeltjes in het struikgewas rond de Hasseltse Kapel,  het vogeltje dat doorklinkt in het gefluit van een vrolijke student op de fiets op weg naar school.
    Kortom, voor al het gezang en getjielp dat Tilburg heet.

    Jef heeft goed naar Jan Hanlo geluisterd. Hij heeft goed naar de vogeltjes geluisterd.

    Wie Jef door Tilburg ziet dwalen en hem vreemde klanken hoort uitstoten, moet niet denken dat hij gek geworden is. Hij communiceert met de vogels.

    ETCETERA. En dat nog vele jaren.

     

    Op zondag 16 december 2012 vond in Boekhandel Livius in Tilburg de presentatie plaats van de nieuwe bundel van Jef van Kempen: Laatste bedrijf. Een keuze uit de gedichten 1962-2012. Op die bijeenkomst las Ton van Reen zijn verhaal: ‘Jef van Kempen houdt van gedichten’.
    Tekst: Ton van Reen
    Foto’s: Hans Hermans, Joep Eijkens, Peter IJsenbrant

    museum of lost concepts

    Filed under: G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,- Works,G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,B O O K S,P O E T R Y,Kempen, Jef van,N E W S


    Onderscheiding Jef van Kempen voor verdiensten literatuur en cultuur

    Grote zilveren legpenning van de gemeente Tilburg voor de verdiensten van Jef van Kempen op het gebied van literatuur en cultuur

    Jef van Kempen heeft op zondag 16 december 2012 een gemeentelijke onderscheiding ontvangen voor zijn jarenlange inzet voor het Tilburgse literaire en culturele leven. Hij kreeg de grote zilveren legpenning van de gemeente Tilburg uit handen van burgemeester Peter Noordanus. Dat gebeurde op 16 december in boekhandel Livius in Tilburg, tijdens de presentatie van de nieuwe bloemlezing uit de verzameld gedichten van Jef van Kempen.

    Jef van Kempen is al sinds 1962 actief in het Brabantse, en meer bijzonder het Tilburgse literaire en culturele leven. Zijn loopbaan is bijzonder: veertig jaar lang werkte hij in de Tilburgse metaalsector. Daarnaast heeft hij bijzonder veel artikelen, gedichten, literair-historische essays, teksten en bundels uitgebracht. Zijn werk werd onder meer gepubliceerd in Brabant Cultureel, het Brabants Dagblad, Tilburg (tijdschrift voor geschiedenis, monumenten en cultuur), Actum Tilliburgis, Tilburg Magazine, Rijmtijd (tijdschrift Gezellestudie), DWB en De Parelduiker.

    Veel van zijn artikelen gaan over in vergetelheid geraakte literair-historische figuren, zoals Dr. P.J. Cools, Henri Dolmans, Antony Kok en de schrijvers van de kunstbeweging en het gelijknamig tijdschrift De Stijl. Met zijn beschouwingen over de Tilburgse volkscultuur bereikte hij een breed en trouw lezerspubliek door alle lagen van de bevolking heen.

    Sinds enige jaren is Jef van Kempen de drijvende kracht achter het online magazine KEMP=MAG (kempis.nl). Het is een van de meest bezochte poëziewebsites van Nederland en België. Veel bekende en onbekende dichters krijgen hier een podium voor hun werk. Het ondersteunen van onbekend en vaak nog jong talent is een van zijn andere bijzondere verdiensten. Al meer dan veertig jaar helpt Jef van Kempen hen om een plek te veroveren in de lokale of landelijke literaire wereld.

    Van Kempen is één van de smaakmakers van de lokale cultuur. Zo helpt hij bij het organiseren van tentoonstellingen en symposia en was hij betrokken bij het opzetten van de grootste boekenmarkt van Zuid-Nederland in Tilburg. Verder was hij jarenlang bestuurslid van o.a. Amnesty International Nederland, Stichting Dr. P.J. Cools en de beheersstichting van de Hasseltse Kapel.

    Jef van Kempen heeft met al deze werkzaamheden een bijzondere bijdrage aan de Tilburgse samenleving geleverd en doet dat nog steeds. Voor deze verdiensten krijgt hij de grote zilveren legpenning van de gemeente Tilburg.

    (persbericht)

    Op zondag 16 december 2012 vond in Boekhandel Livius in Tilburg de presentatie plaats van de nieuwe bundel van Jef van Kempen: ‘Laatste bedrijf. Een keuze uit de gedichten 1962-2012′. Op die bijeenkomst ontving Jef van Kempen uit handen van burgemeester Peter Noordanus de grote zilveren legpenning van de gemeente Tilburg voor zijn verdiensten op het gebied van literatuur en cultuur.

    Verder las Ton van Reen zijn verhaal: ‘Jef van Kempen houdt van gedichten’ en stadsdichter Esther Porcelijn droeg enkele gedichten en prozateksten van Jef van Kempen voor.

    photos: joep eijkens

    Jef van Kempen:  Laatste Bedrijf.  Een keuze uit de gedichten 1962-2012

    Uitgeverij Art Brut –  ISBN: 978-90-76326-06-1  / 68 pag. – 12,50 euro –  geïllustreerd, 24×15 cm / Gedichten en illustraties van Jef van Kempen / Vormgeving Michiel Leenaars / In de bundel zijn tevens een aantal bijdragen opgenomen van Julia Origo, Monica Richter en J.A. Woolf.

    m u s e u m   o f   l o s t   c o n c e p t s

    Filed under: G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,- Works,G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,B O O K S,P O E T R Y,Kempen, Jef van,N E W S


    Nieuwe bundel van Jef van Kempen: LAATSTE BEDRIJF

    Jef van Kempen: 

    LAATSTE BEDRIJF

    een keuze uit de gedichten 1962-2012

    Jef van Kempen (1948) publiceerde poëzie en korte verhalen, biografische artikelen en essays, o.a. over Guido Gezelle, J.-K. Huysmans, Theo van Doesburg, Antony Kok, de Stijlbeweging en Walter Breedveld. Hij is ook (mede)samensteller van enkele literaire bloemlezingen. Daarnaast schreef hij voor boeken, kranten en tijdschriften vele artikelen over de Brabantse geschiedenis. De serie artikelen die hij voor het Brabants Dagblad schreef over de straat waar hij geboren is, werden gebundeld onder de titel: Onze Lieve Vrouw van de Veestraat en andere verhalen en in het boek: Het gevoel dat je hier thuishoort. Jef van Kempen is ook actief als (literair) vertaler. Daarnaast is hij redacteur van kempis.nl  (een veel bezochte internationale poëziewebsite) en drie andere literaire websites.

    De bundel bevat, naast gepubliceerde en ongepubliceerde gedichten, talrijke illustraties van Jef van Kempen uit dezelfde periode.

    Ter gelegenheid van het verschijnen van deze bundel ontving Jef van Kempen op 16 december 2012 van burgemeester Peter Noordanus de grote zilveren legpenning van de gemeente Tilburg voor zijn verdiensten op het gebied van literatuur en cultuur.

    Jef van Kempen:  Laatste Bedrijf. 

    Een keuze uit de gedichten 1962-2012

    Uitgeverij Art Brut –  ISBN: 978-90-76326-06-1  / 68 pag. – 12,50 euro –  geïllustreerd, 24×15 cm / Gedichten en illustraties van Jef van Kempen / Vormgeving Michiel Leenaars
    In de bundel zijn tevens een aantal bijdragen opgenomen van Julia Origo, Monica Richter en J.A. Woolf

    m u s e u m   o f   l o s t   c o n c e p t s

    Filed under: G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,- Works,G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,B O O K S,P O E T R Y,Kempen, Jef van,N E W S


    Jef van Kempen krijgt zilveren legpenning

     

    Jef van Kempen krijgt zilveren legpenning
    Schrijver en dichter Jef van Kempen heeft op zondag 16 december 2012 uit handen van burgemeester Peter Noordanus de grote zilveren legpenning van de gemeente Tilburg ontvangen. Tijdens de presentatie van zijn nieuwe dichtbundel ‘Laatste Bedrijf’ bij Boekhandel Livius in Tilburg werd Van Kempen verrast met de onderscheiding.
    Hij publiceerde naast poëzie en korte verhalen ook biografische artikelen, onder meer in het Brabants Dagblad.
    (Bron: Brabants Dagblad 17-12-2012)

    museum of lost concepts

    Filed under: G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,P O E T R Y,Kempen, Jef van,N E W S


    Jef van Kempen: Laatste bedrijf. Een keuze uit de gedichten 1962-2012

     

    Op 16 december 2012 verschijnt:

    Jef van Kempen: LAATSTE BEDRIJF

    een keuze uit de gedichten 1962-2012 

    Presentatie dichtbundel: Laatste Bedrijf van Jef van Kempen op zondag 16  December 2012 om 14.00 uur bij Boekhandel Livius in Tilburg

    Schrijver en dichter Ton van Reen en stadsdichter en actrice Esther Porcelijn zullen, op eigen wijze, medewerking verlenen aan de lancering van dit bijzondere boek.

    Jef van Kempen (1948) publiceerde poëzie en korte verhalen, biografische artikelen en essays, o.a. over Guido Gezelle, J.-K. Huysmans, Theo van Doesburg, Antony Kok, de Stijlbeweging en Walter Breedveld. Hij is ook (mede)samensteller van enkele literaire bloemlezingen. Daarnaast schreef hij voor boeken, kranten en tijdschriften vele artikelen over de Brabantse geschiedenis. De serie artikelen die hij voor het Brabants Dagblad schreef over de straat waar hij geboren is, werden gebundeld onder de titel: Onze Lieve Vrouw van de Veestraat en andere verhalen en in het boek: Het gevoel dat je hier thuishoort. Jef van Kempen is ook actief als (literair) vertaler. Daarnaast is hij redacteur van kempis.nl  (een van de belangrijkste Nederlandse poëziewebsites) en drie andere literaire websites.

    De bundel bevat, naast gepubliceerde en ongepubliceerde gedichten, talrijke illustraties van Jef van Kempen uit dezelfde periode.

    Jef van Kempen

    Laatste Bedrijf.

    Een keuze uit de gedichten 1962-2012

    Uitgeverij Art Brut

    ISBN: 978-90-76326-06-1

    68 pag. – 12,50 euro

    Geïllustreerd, 24×15 cm

    Gedichten en illustraties van Jef van Kempen

    Vormgeving Michiel Leenaars

    Verschijnt op 16 december 2012

    Presentatie van 14.00 tot 15.30 uur bij Boekhandel Livius, Nieuwlandstraat 56 in Tilburg.

    museum of lost concepts

    Filed under: G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,- Final act: a book of poetry,P O E T R Y,Kempen, Jef van,N E W S


    Poëzie en de kunst van het weglaten

    Poëzie en de kunst van het weglaten

    jef van kempen ©2010

    museum of lost concepts

    Filed under: G A L L E R Y,ART PROJECTS - JEF VAN KEMPEN,- Works,P O E T R Y,Kempen, Jef van


    Jef van Kempen: 5 Gedichten

    J e f   v a n   K e m p e n

    V i j f   g e d i c h t e n

     

    Intensive care

     

    In deze betonnen duisternis weigert

    hij te ontwaken. Het is de dood die

    loert en dreigt. In een flits verpletterd,

    in dat ene ogenblik teveel,

     

    om precies te zijn: gebroken glas

    in zacht vlees, verminkte huid,

    geblakerd, afgerukt, met harde hand

    ontvreemd in een lieflijk mijnenveld.

     

    Rest alleen: het licht dat als een

    wit vlies aan de muren hangt, geluid

    dat gaten maakt in zijn hoofd, de geur

    van rottend bloed, opgeruimde kamers.

     

    Ongeboren was hij op zijn best,

    maar ontdaan van alle alledaagsheid,

    van alle onberekenbare motieven,

    wist hij nog hoe hij ooit

     

    onder haar rok keek

    en bladerde tussen haar benen

    en dat alleen een vrolijke gek

    de hemel zal zien.

     

     

    Onzichtbaar

     

    Soms sprak zij van

    alle planten van de wereld

    die ondergronds verbonden zijn

    door middel van onzichtbare draden

    en die door chemische stoffen in staat

    van seksuele opwinding geraken om daarna

    weer snel te bezwijken bij de geringste

    tegenslag en dat dit alles een geheim

    is dat door god en de heiland en

    anderen wordt bewaard.

    Zo sprak zij dan.

    Ik luisterde.

     

     

    De afvallige

     

    Onbaatzuchtig is de voorzienigheid voor

    wie probeert de tekenen des tijds te verstaan.

     

    Uit zijn mond kwam enkel de klank van matigheid

    en eenvoud van geest voorkwam dat minder

     

    aangename eigenschappen de overhand

    kregen. De smaak van wijn of het verwekken

     

    van een kind, alles was genotvoller dan de

    beheersing van het woord.

     

    Mooi zijn vooral de uit het hart opgetekende

    verhalen waarbij hij (na terloops stenen in

     

    brood te hebben veranderd) zijn mond

    liet getuigen van hoe hij bij herhaling

     

    op de proef was gesteld

    maar nooit ofte nimmer koos voor

     

    het minder goede.

    Zo gaat een leven voorbij,

     

    on-ontaard,

    schijnbaar onaangeraakt,

     

    maar vooral onaantastbaar,

    als de zon aan de horizon.

     

     

    Sluis 3

     

    Hoog in de lucht drijft een schip

    tussen eikenhouten deuren.

    Roerloos als de reiger wacht

    de visser op zijn prooi,

    staart met koele blik

    in het zwarte water van

    de waterval.

    Zijn vrouw wast

    -keer op keer-

    zijn auto blinkend blauw

    en wit en blauw.

    Aan het hek spuwen

    oude mannen gal,

    vertellen duizend en één

    verhalen over het leven

    en over de dood

    (voor zover van belang).

     

    Geruisloos waait een meisje

    voorbij,

    helling op, helling af, verdwijnt,

    met fiets en al, achter een muur

    van populieren

    (komt zij ooit terug?)

     

    Een late hond likt het asfalt

    terwijl zijn baas de sterren zoekt.

    Ver weg huilt een kind wanhopig

    om de moeder

    (komt zij ooit terug?)

     

    Dan slaat hij toe

    -oog om oog, tand om tand-

    doodt opgewekt zijn prooi.

    Hoog in de lucht drijft een schip

    tussen eikenhouten deuren.

    De schipper, roerloos op de brug,

    ziet de visser bij de waterval

    en achter hem weet hij de doden,

    zij aan zij, steen na steen.

     

    Het wachten is op de nacht

    (die altijd komt).

     

     

    De held

     

    Nog een kind droomde ik een groot minnaar

    te worden. Het lot had bepaald dat ik een bron

     

    van liefde en lust werd en terwijl iedere vorm

    van verdorvenheid, van ontucht, mij vreemd was,

     

    bedreef ik met ware doodsverachting de liefde.

    Mijn dapperheid werd alom geroemd.

     

    Eeuwenlang was mijn lichaam een lust voor het oog.

    Dag in dag uit, jaar in jaar uit, bracht ik vals en

     

    vlug, zonder pijn, zonder omzien naar de wereld,

    onzichtbaar tussen droom en daad, mijn veeleisende

     

    bruiden geluk.

    Ook al was ik een toonbeeld van zelfbeheersing: mijn

     

    nooit aflatende inzet zou mijn arme hart meer en meer

    bedrukken. Totdat mij geen andere weg bleef dan mij te

     

    schikken naar de nukken van mijn laatste metgezel:

    mijn onovertroffen innerlijke schoonheid.

     

    Jef van Kempen (1948) publiceerde poëzie, biografische artikelen, essays en literaire bloemlezingen. Daarnaast is hij actief als beeldend kunstenaar. Jef van Kempen is medeoprichter en redacteur van o.a. de poëziewebsite: KEMP=MAG – kempis poetry magazine ( www.kempis.nl ) en van de website Antony Kok Magazine ( www. antonykok.nl ) In 1966 publiceerde hij zijn eerste dichtbundel: Wiet. In 2010 verschijnt een verzamelbundel met gedichten en illustraties: Laatste bedrijf, gedichten 1963-2009 bij uitgeverij Art Brut, Postbus 117, 5120 AC Rijen, ISBN: 978-90-76326-04-7.

    m u s e u m   o f   l o s t   c o n c e p t s

    Filed under: P O E T R Y,Kempen, Jef van


    Jef van Kempen: 4 Gedichten

    J e f   v a n   K e m p e n

    V i e r   g e d i c h t e n

     

    Norm

     

    Het graf van de lezer is

    voor mij een open boek,

    want zelfs al blijkt het beeld

    van de voorovergebogen dame

    slechts een vage vlek op de muur,

    (vergeef mij mijn zwak voor pikante details)

    toch worden de mooiste en

    onbestendigste van mijn dromen

    ten alle tijden overvleugeld door

    de kracht van mijn betoog:

     

    het permanent en schaamteloos

    verdraaien van de werkelijkheid,

    als een wolk verstikkend gifgas

    die door de regels raast

    (meer dan 40 milligram per kubieke meter

    dat is ver boven de veiligheidsnorm)

    de met potlood onderstreepte woorden

    voor altijd uitgewist,

    het bloed van de lezer stroperig,

    als het bloed van de ondode

    die de angst om niet te sterven

    een plaats geeft in waanzin.

     

    Nee, liever eervol te sterven

    dan als een lafaard te leven.

    ‘La-la-la ho-ho’ zong Rex Gildo

    voordat hij voor altijd

    uit het raam sprong

    ‘Es gibt dumme Tage da geht alles schief
    da kommen die Geister die man gar nicht rief ‘.

     

    Hoe troost je de achterblijvers?

    Een dal van tranen?

    Een stille tocht?

    Een rake klap?

    Wie schrijft

    mag kieskeurig zijn.

    Als brenger van het zwaard

    beken ik al wat is gezegd

    onder dwang

    te hebben verklaard.

     

    Requiem

     

    O, dood, bedrieglijk, bedrieglijk scharminkel.

    Daar waar (van aangezicht tot aangezicht)

     

    onsterfelijke schoonheid onverdraaglijk wordt,

    heult huichelachtige liefde met U:

     

    spiegeltje, spiegeltje aan de wand,

    wie is de mooiste van dit land?

     

    Voor wie wit is, wit is als sneeuw,

    is het lot van een graf in de zwarte,

     

    in de zwarte aarde te zwaar.

    O, dood, bedrieglijk, bedrieglijk scharminkel.

     

    Zeven maal zeven maal zeven maal

    zoveel niet-aflatende rouw om

     

    deze nietsontziende vergankelijkheid.

    Bij dit eenzame glazen graf stijgt een

     

    woordloos gejammer op naar een verre,

    naar een verre hemel:

     

    die spiegel van eeuwigheid.

     

    Talent

     

    Om bedachtzaam

    te lijken,

     

    bal ik

    de vuisten

     

    op de rug.

     

    Keesje

     

    Een kaft van gemarmerd papier

    bewaart het geheim

     

    van een onooglijk mens.

    Dat is te zeggen:

     

    vaak omarmd en gekoesterd

    als het heertje van de straat

     

    (heel schoon en goed van gezicht,

    want daar zorgde jouw oma wel voor)

     

    deed hij er toch nog toe.

    In ieder geval even.

     

    Maar nooit nodeloos lang

    wacht de dood.

     

    Dat was alles.

     

    Jef van Kempen (1948) publiceerde poëzie, biografische artikelen, essays en literaire bloemlezingen. Daarnaast is hij actief als beeldend kunstenaar. Jef van Kempen is medeoprichter en redacteur van o.a. de poëziewebsite: KEMP=MAG – kempis poetry magazine ( www.kempis.nl ) en van de website Antony Kok Magazine ( www. antonykok.nl ) In 1966 publiceerde hij zijn eerste dichtbundel: Wiet. In 2010 verschijnt een verzamelbundel met gedichten en illustraties: Laatste bedrijf, gedichten 1963-2009 bij uitgeverij Art Brut, Postbus 117, 5120 AC Rijen, ISBN: 978-90-76326-04-7.

    m u s e u m   o f   l o s t   c o n c e p t s

    Filed under: P O E T R Y,Kempen, Jef van


    Jef van Kempen: 3 Gedichten

    J e f  v a n  K e m p e n

    D r i e   g e d i c h t e n

     

    Concept

    Geen woord teveel

    overdacht hij zijn daden,

    ging stil voorbij

    niet gezien en

    niet gewogen.

     

    Welk kind

    werd niet verwekt

    met de sombere schoonheid

    van de dood voor ogen?

     

    Suïcide

    Het was geheel in overeenstemming met

    wat zijn hart voelde maar wat zijn hoofd

    vergat.

     

    Omdat elk bewijs ontbrak, kreeg zijn onrust

    geen warm onthaal, had hij als bron van kennis

    en als gangmaker van valse praktijken afgedaan.

     

    Zijn opvatting dat met het oog op de vooruitgang

    geen genade kon worden verleend

    (tenminste niet uit misplaatst medelijden)

    dat in het licht van de resultaten van de samenspraak

    van lichaam en ziel

    een samenhang werd verondersteld

    van gevoel en waarneming,

    maakte zijn mistroostigheid alles onthullend,

     

    waarbij de goede verstaander niet dient

    te vergeten de invloed van gebrek aan slaap,

    totdat hij als een schim fluisterend

    zegde te zijn misleid en zich over te geven

    aan een lichaam zonder een spoor van lust en

    bandeloosheid, als een alledaagse omstandigheid

    onherroepelijk hangend

    aan het plafond

    van zijn dromen.

     

    My Lai

    Het was een ongewone tijd.

    Een goede lijkenscore

    daar draaide het om,

    daar werd niet stiekem

    over gedaan.

    Zo’n oorlog was het.

     

    We sneden de oren af

    van vrouwen en kinderen

    en hingen die aan een ketting

    om onze nek.

    Zo’n oorlog was het.

    Het was een ongewone tijd.


    Jef van Kempen (1948) publiceerde poëzie, biografische artikelen, essays en literaire bloemlezingen. Daarnaast is hij actief als beeldend kunstenaar. Jef van Kempen is medeoprichter en redacteur van o.a. de poëziewebsite: KEMP=MAG – kempis poetry magazine ( www.kempis.nl ) en van de website Antony Kok Magazine ( www. antonykok.nl ) In 1966 publiceerde hij zijn eerste dichtbundel: Wiet. In 2010 verschijnt een verzamelbundel met gedichten en illustraties: Laatste bedrijf, gedichten 1963-2009 bij uitgeverij Art Brut, Postbus 117, 5120 AC Rijen, ISBN: 978-90-76326-04-7.

    m u s e u m   o f   l o s t   c o n c e p t s

    Filed under: P O E T R Y,Kempen, Jef van


    Jef van Kempen gedicht: Onzichtbaar

    Onzichtbaar

     

    Soms sprak zij van

    alle planten van de wereld

    die ondergronds verbonden zijn

    door middel van onzichtbare draden

    en die door chemische stoffen in staat

    van seksuele opwinding geraken om daarna

    weer snel te bezwijken bij de geringste

    tegenslag en dat dit alles een geheim

    is dat door god en de heiland en

    anderen wordt bewaard.

    Zo sprak zij dan.

    Ik luisterde.


    Jef van Kempen

    museum of lost concepts 2009

    Filed under: P O E T R Y,Kempen, Jef van


    Jef van Kempen gedicht: Norm

    Jef van Kempen


    N o r m


    Het graf van de lezer is

    voor mij een open boek,

    want zelfs al blijkt het beeld

    van de voorovergebogen dame

    slechts een vage vlek op de muur,

    (vergeef mij mijn zwak voor pikante details)

    toch worden de mooiste en

    onbestendigste van mijn dromen

    ten alle tijden overvleugeld door

    de kracht van mijn betoog:


    het permanent en schaamteloos

    verdraaien van de werkelijkheid,

    als een wolk verstikkend gifgas

    die door de regels raast

    (meer dan 40 milligram per kubieke meter

    dat is ver boven de veiligheidsnorm)

    de met potlood onderstreepte woorden

    voor altijd uitgewist,

    het bloed van de lezer stroperig,

    als het bloed van de ondode

    die de angst om niet te sterven

    een plaats geeft in waanzin.


    Nee, liever eervol te sterven

    dan als een lafaard te leven.

    ‘La-la-la ho-ho’ zong Rex Gildo

    voordat hij voor altijd

    uit het raam sprong

    Es gibt dumme Tage

    da geht alles schief

    da kommen die Geister

    die man gar nicht rief ‘.


    Hoe troost je de achterblijvers?

    Een dal van tranen?

    Een stille tocht?

    Een rake klap?

    Wie schrijft

    mag kieskeurig zijn.

    Als brenger van het zwaard

    beken ik al wat is gezegd

    onder dwang

    te hebben verklaard.


    Museum of Lost Concepts

    Filed under: P O E T R Y,Kempen, Jef van


    Jef van Kempen gedicht: Sluis drie

     

    S l u i s  3

     

    Hoog in de lucht drijft een schip

    tussen eikenhouten deuren.

    Roerloos als de reiger wacht

    de visser op zijn prooi,

    staart met koele blik

    in het zwarte water van

    de waterval.

    Zijn vrouw wast

    -keer op keer-

    zijn auto blinkend blauw

    en wit en blauw.

    Aan het hek spuwen

    oude mannen gal,

    vertellen duizend en één

    verhalen over het leven

    en over de dood

    (voor zover van belang).

     

    Geruisloos waait een meisje

    voorbij,

    helling op, helling af, verdwijnt,

    met fiets en al, achter een muur

    van populieren

    (komt zij ooit terug?)

     

    Een late hond likt het asfalt

    terwijl zijn baas de sterren zoekt.

    Ver weg huilt een kind wanhopig

    om de moeder

    (komt zij ooit terug?)

     

    Dan slaat hij toe

    -oog om oog, tand om tand-

    doodt opgewekt zijn prooi.

    Hoog in de lucht drijft een schip

    tussen eikenhouten deuren.

    De schipper, roerloos op de brug,

    ziet de visser bij de waterval

    en achter hem weet hij de doden,

    zij aan zij, steen na steen.

     

    Het wachten is op de nacht

    (die altijd komt).


     

    Jef van Kempen


    (Geschreven Stad, 1999)

     museum of lost concepts – gedichten

    Filed under: P O E T R Y,Kempen, Jef van


    Jef van Kempen gedicht: De held

     

    D e  h e l d

     

    Nog een kind droomde ik een groot minnaar

    te worden. Het lot had bepaald dat ik een bron

     

    van liefde en lust werd en terwijl iedere vorm

    van verdorvenheid, van ontucht, mij vreemd was,

     

    bedreef ik met ware doodsverachting de liefde.

    Mijn dapperheid werd alom geroemd.

     

    Eeuwenlang was mijn lichaam een lust voor het oog.

    Dag in dag uit, jaar in jaar uit, bracht ik vals en

     

    vlug, zonder pijn, zonder omzien naar de wereld,

    onzichtbaar tussen droom en daad, mijn veeleisende

     

    bruiden geluk.

    Ook al was ik een toonbeeld van zelfbeheersing: mijn

     

    nooit aflatende inzet zou mijn arme hart meer en meer

    bedrukken. Totdat mij geen andere weg bleef dan mij te

     

    schikken naar de nukken van mijn laatste metgezel:

    mijn onovertroffen innerlijke schoonheid.

     

     

    Jef van Kempen

     

    (Uit: Laatste bedrijf. Gedichten 1963-2008)

     museum of lost concepts – gedichten

    Filed under: P O E T R Y,Kempen, Jef van


    « Older material

    MUSEUM OF LOST CONCEPTS