• about this site
  • links
  • fantom
  • antonykok.nl
  • fleursdumal.nl
  •        HOME  


    Jef van Kempen gedicht: Sluis drie

     

    S l u i s  3

     

    Hoog in de lucht drijft een schip

    tussen eikenhouten deuren.

    Roerloos als de reiger wacht

    de visser op zijn prooi,

    staart met koele blik

    in het zwarte water van

    de waterval.

    Zijn vrouw wast

    -keer op keer-

    zijn auto blinkend blauw

    en wit en blauw.

    Aan het hek spuwen

    oude mannen gal,

    vertellen duizend en één

    verhalen over het leven

    en over de dood

    (voor zover van belang).

     

    Geruisloos waait een meisje

    voorbij,

    helling op, helling af, verdwijnt,

    met fiets en al, achter een muur

    van populieren

    (komt zij ooit terug?)

     

    Een late hond likt het asfalt

    terwijl zijn baas de sterren zoekt.

    Ver weg huilt een kind wanhopig

    om de moeder

    (komt zij ooit terug?)

     

    Dan slaat hij toe

    -oog om oog, tand om tand-

    doodt opgewekt zijn prooi.

    Hoog in de lucht drijft een schip

    tussen eikenhouten deuren.

    De schipper, roerloos op de brug,

    ziet de visser bij de waterval

    en achter hem weet hij de doden,

    zij aan zij, steen na steen.

     

    Het wachten is op de nacht

    (die altijd komt).


     

    Jef van Kempen


    (Geschreven Stad, 1999)

     museum of lost concepts – gedichten

    Museum of Lost Concepts | 10:46 pm | augustus 17, 2009 | Kempen, Jef van

    Previous and Next Entry

    « | »

    MUSEUM OF LOST CONCEPTS